Przypominam tę historię po raz wtóry nie tylko dlatego, że jestem pełen uznania dla tych ludzi. Irytuje mnie nasz stosunek do nich. Pół biedy gdyby wzbudzali jakieś negatywne emocje – tak jak np. czyn braci Kowalczyków. Nie, o grupie Wawelberga nie pamięta się już prawie wcale.

W Szczepanowicach nie uczą o niej w szkole, próżno szukać ulicy, która upamiętniłaby dowódcę grupy (Tadeusz Puszczyński) lub zachowała pamięć o nazwie oddziału (grupa Wawelberga). Zamiast tego eksportujemy na masową skalę bohaterów ogólnopolskich, których przypisujemy do naszych ulic i rond. Dajemy tytuły wielkiemu Andrzejowi Wajdzie, czy niebawem legendarnemu Lechowi Wałęsie, a zapominamy o tych, którzy budowali lub walczyli o opolską ziemię.

Jeśli nie będziemy sami szanowali lokalnej historii, to nie liczmy, że inni, zupełnie z nią nie związani, będą to robili za nas. I nie chodzi tu tylko o kapitana Puszczyńskiego i jego ludzi. Niesłusznie zapomnianych osób można odnaleźć znacznie więcej.

Andrzej Wajda odebrał w sobotę w Zabrzu diamentowy laur umiejętności i kompetencji. Do Opola po honorowe obywatelstwo nie może przyjechać od… ubiegłego roku.

Rada miasta przyznała je Wajdzie wiosną – na wniosek stowarzyszenia Horyzonty. Specjalnie dla zdobywcy Oscara zmieniono nawet regulamin przyznawania tytułów. 

Wajda miał odebrać obywatelstwo 11 listopada. Odwołał przyjazd i niestety nie wskazał kolejnego terminu. Nie ma się co łudzić, że dla reżysera nasz tytuł wiele znaczy. Odebranie lauru w Zabrzu, z którego już tylko rzut beretem do Opola, też powinno nam dać do myślenia.

Mam nadzieję, że pojawienie się Wajdy na Górnym Śląsku zdopinguje urząd miasta to zorganizowania wręczenia opolskiego lauru. Dziś mamy bowiem pokazowy tytuł, którego obdarowany jakoś nie ma czasu odebrać, a przyznacie państwo, że to sytuacja  dziwna.

Mnie skłoniła do tytułowego pytania: czy warto dawać takie tytuły? Mam dziś coraz większe wątpliwości.

Horyzonty zawnioskowały, aby reżyserowi znakomitego Kanału, kultowego Człowieka z marmuru, czy przejmującego Katynia nadać tytuł Honorowego Obywatela Miasta Opola.

Tymczasem w regulaminie honorów jest czarno na białym napisane, że ten tytuł przyznaje się za zasługi na rzecz miasta Opola. Czy takie ma Wajda, znakomity przecież artysta którego filmy znane są na całym świecie? To może wydawać się wątpliwe.
Zgadzam się wnioskodawcami, że powinniśmy zacząć nadawać tytuły także osobom znanym nie tylko w Opolu, a ich przyjęcie będzie dla miasta zaszczytem. Tyle, że to jak każdą rzecz, też trzeba robić z głową.

Gdy już w niedzielę zapytałem Marcina Ociepę (szef stowarzyszenia) o szczegółowe zapisy uchwały ten odpowiedział, że uchwałę zna i jest dobrej myśli. Trochę to dziwne, że nie wyciągnął wniosków z jej lektury i z tego, co dużo wcześniej go w ratuszu spotkało.

Otóż to Ociepa przez wiele tygodni zmagał się z uchwałą o powołaniu rad dzielnic. Powinien, więc pamiętać, że w Opolu bardzo sztywno trzyma się przepisów prawa.
Gdybym był na miejscu Ociepy to najpierw podreptałbym na rozmowę do biura rady miasta w ratuszu – z biura posłanki PiS wcale nie jest tak daleko panie Marcinie – a potem do pani Haliny Dąbrowskiej, wiceprzewodniczącej (też z PiS ), ale jeszcze przed złożeniem wniosku, który to Dąbrowska odrzuciła.

Zamiast robić sympatyczne spotkania z kawą dla dziennikarzy w Szarej Willi zadbałbym też o przychylność osób, które mają wpływ na losy wniosku np. porozmawiałbym z prezydentem Ryszardem Zembaczyńskim, który… ode mnie dowiedział się o tym pomyśle.
Wiem. Ten wniosek pewnie wydawał się tak oczywisty, że pan Ociepa to wszystko uznał za zbędne. Szkoda jednak, że jak na osobę, która chce zamieszać w przyszłości w lokalnej polityce, pan Ociepa tak zaskakująco słabo, zna się na panujących u nas realiach.

Mimo to jestem pewien, że gdy przeszkody formalne znikną Wajda – który ponoć w Opolu jeszcze nigdy nie był – tytuł jednak otrzyma. Kto wie, może otworzy to furtkę dla kolejnych podobnych honorów, dzięki którym do naszego miasta, choć na chwilę, zawitają gwiazdy i znakomite postacie?
Choćby tylko dlatego warto te tytuły nadawać.